Nusaybin

"İzmir'den gelip Mardin'e gitmekte olan Öz haburtur'un sevgili yolcuları mola süreniz dolmuştur, araçtaki yerlerinizi almanız önemle duyurulur." 98 ya da 99 yazıydı. Yola çıkalı iki saat olmuş, tatil yeni başlamıştı. Otobüsteki iki koltuğun arası açılarak, aradaki boşluğa abimin yeleğinin yerleştirildiği yere oturup; iki kişilik yerde üç kişi gidilecek 21 saatlik yol vardı önümde. Dahası 3 ay okulumdan uzak kalacaktım. Sıramdan, kitaplarımdan, defterlerimden, atlas marka dandik 0.7 uçlu kalemimden ya da arkadaşlarımdan uzak kalacağımdan değildi, sıkıntım.

Oyuna gelen gençten duyarlı gence anlamlı mektup

Bak canım kardeşim. (Canım kardeşim, cici kardeşim ayağıda iyiymiş ha! Haklıymışsın.)

Neden beni rahat bırakmıyorsun? Sen topluma duyarlılık mesajı vereceksin diye niye beni kullanıyorsun? Şurada hepi topu iki sosyal aktivitemiz var; ona da burnunu sokmasan olmaz mıydı? Ne güzel yazmışsın uzun uzun. Şimdi, sen  her Kürt PKKlı değildir diyerek, insanların öldürülmesini normal görmüyor musun? PKK sempatizanı, destekçisi olanların ölümü, zulmü hakettiğini söylemiyor musun?

Bir ben eksiktim

 Seçim üzerine

Arkadaşlarım beni iyi bilir. Bildikleri içinde oyumu kime atacağımı da bilirler. Ben ülkenin bölünmesinden yana olan, barıştan nefret eden, az okuyan, cahil, kandırması kolay, az solcu, dinci, yobaz, milliyetçi biri olarak kime oy vereceğim belli. Kandırması kolay biri olduğumdan da saf olduğum söylenir. Diğer çok solcu arkadaşlarım gibi, ileriyi göremem. Egemen güçlere hizmet edenler tarafından kandırılabilen, az solcu bir bireyim. Bölünmek kanımda olduğundan az solcu, çok solcu ayrımını yapmaktan kaçınmam. Biraz daha ilerlersem az solcular içerisinde ortanın az solcusu bile olabilirim. Bebeklerden, çocuklardan, doğadan nefret ederim. Öldürülen canlar umrumda değildir. Biricik güzel devletimizin, yaptığı hizmetleri görmeyecek kadar nankör biriyim. Hem bu kadar nankör, hem de bu kadar umursamaz tavrımla; bu canları öldüren, yapılan hizmetleri,destekleri parçalayıp yok edenlere destek olan bir partiye, oy vermek boynumun borcu. Zılgıt sesleri, mekap ayakkabı, poşu gibi sembolleri bu ülkeyi bölmek için kullananların yanında yer alırım. Bu ülkeden ve insanlarından nefret eden, hayatının her alanında güçlüden yana olan ben, ABD emperyalizmine bayılırım. Kandırılmış az solcu olarak, gücüne hayran olduğum ABD’nin kalaşnikofuna şarjör olmak için, yarın gönül rahatlığıyla oyumu kullanacağım.